Öncelikle şunu söylemek istiyorum diyabet gerçekten insanın kendisini tanıyabilmesini sağlayan imtihan gibi.diyabeti bi oyun olarak düşünürsek,sanki oyun içinde diyabet bize zarar veriyor ve bizde onu kontrol altında tutmak için uğraşıyoruz diyebiliriz.ger.ekten zor bir hastalık.allah herkesin yardıjmcısı olsun.ama doktorlar,arkadaşlarımız aile bireylerimi v.b yanımızda olduğunda insan gerçekten çok mutlu oluyor.ben 11 senedir ki diyabet hayatımda bir kere bile hastalığımdan şikayet etmedim.sadece yükseldiğinde ve ya düştüğünde ne yapabilirim diye düşündüm.çünkü hastalığı sevmezsem yapabilicek bir şeyim zaten olmaz.hastalığım kaybolmaz.diyabetle arkadaş gibi olmaya çalıştım ve hala daha ok mutlu bir şekilde yaşıyorum.arkadaşlar size tavsiyem diyabeti eğer sıkıntı haline getirirseniz diyabet sizin kabusunuz olur.onunla dost olun onun sizin hayatına ayak uydurmasını sağlamaya çalışın.yoksa mutsuz olursunuz.demek istediğim hastalığınız var diye kendinizi hayatın karamsarlığına atmayın.sizde diğer arkadaşlarınız gibi gezin dolaşın onladan kendinizi ayırmayın.kan şekerinizde dikkat edin.unutmayın ki siz diyabete ne kadar uyarsanız oda sizin hayatınıza o kadar uyum sağlar. 🙂 🙂 🙂 🙂