İçime Enerji Doluyor

Herkese merhaba 🙂 . .. Nedense bu siteye girdiğim zaman içime bir enerji doluyor ve kendimi daha iyi hissediyorum . . Herkesin de günlük yazdığını görmek bana ayrı bir mutluluk veriyor . Unutulmadığımızı görüyor ve diyabete ne kadar ehemmiyet verdiğimizi anlıyorum . Her zaman için allah zorluğun yanında kolaylığıda veriyor . Biz diyabeti günlük yaşantımızın bir parçası olarak görürsek bize hiçte zor gelmeyeceğini düşünüyorum . En basit örnek olarak diyabet çizelge defterlerimizin arkasındaki öykü akıllara geliyor . Biri 72 , diğeri 79 yıllık diyabetli iki kardeş. Hemde eski zamanlarda diyabetli olmuşlar . Yani bizim yaşadığımız dönemde birçok yenilik ve kolaylık varken onlar , eski dönemde diyabetli olmuşlar , ona rağmen diyabetle barışık bir yaşam sürerek uzun ömür rekoru kırmışlar . Helal olsun o kardeşlere . Bizim içinde çok güzel bir örnek olduklarını düşünüyorum . Hem bize umut vermiş oluyorlar , hemde diyabetle barışık yaşanabileceğini göstermiş oluyorlar . Bana göre bizlerin kan şekerlerimizin yüksek gitmesinin asli nedeni egersizden uzak kalmak . Çünkü günümüzde sporsal etkinlikler , müzik v.b yerini bilgisayar , televizyon , radyo , telefon v.b tutmuş görünüyor . Bu nedenle egzersizi hayatımızdan çıkardığımız için de kan şekerlerimiz yüksek seyrediyor . Elbette yalnızca egzersiz değil kan şekerimizi etkileyen . Örneğin bilgisayar başında oturduğumuz vakitlerde mutlaka karnımız acıkıyor 🙂 . Buna müteakiben de beslenme programımızın dışına çıakrak fazla öğün alabiliyoruz . Bunun için özellikle bilgisayar ve telefonla olan ilişkilerimizi azaltmamız gerektiği düşüncesindeyim .Birde hayatımızı diyabetin içine koymak yerine diyabeti hayatımızın içine yerleştirmek konusunda destekçiyim . Yani gerçekten böylesinin daha kaliteli olduğunu düşünüyorum ve görüyorum . Yani diyabet , bizim gerçekleştireceğimiz faaliyetlerin önünü kesmemeli , kapatmamalı aksine engeli kaldırmalı ve bizi teşvik etmelidir . Bizde hemen yılarsak bu savaşı kaybetmiş oluruz . Zaten insan yaptığı her işte istemezse baştan kaybetmiş olur . İş bitmiştir. Devamı gelmez , gelemez . Aksaklıklar çıkar . Onun için bizde bu savaşı verirken mutlu ve sabırlı olmalıyız , çaba göstermeliyiz . Sürekli oalrak bir iyimserlik içinde bulunmalıyız . İnsanlara karşı diyabeti daha kalitlei bir yaşam oalrak göstermeliyiz . Hatta arkadaşlarımıza , yakınlarımıza , dostlarımıza v.b diyabetli gibi yaşamalarını bile öenerebiliriz . Ben bir dostuma bunu önermiştim . Yani ona böylesinin kendisi için daha sağlıklı olacağını , kendini daha iyi hissettireceğini söylemiştim .Bunu uygulamasını önermiştim . Ona bu konuda yardımcı olabileceğimi söylemiştim . Dediğim gibi her zaman bir iyimserlik ve çaba halinde olmalıyız . Diyabeti hastalık yerine bir yaşam tarzı , şekili ve daha kalitelli bir hayat olarak nitelendirmeliyiz . Yalnız başımıza kalsak bile bu tutumumuzdan vazgeçmemeliyiz . Her zaman insanların arasında bşir yerimizin olduğunu onlara hatırlatmalıyız . Örneğin bir lokantada kendimize insülin uygulamamız gerekiyorsa ve başkalarından utanıpda tuvaletlerde v.b insülin enjekte etmek doğru bir davranış değildir . Bu bizim hakkımızdır . İstediğimiz yerde insülinimizi uygulayabiliriz . Rahatsız olanlar varsa kendileri kalkabilirler . Manevi yöndende düşünecek olursak bu allahın bize bahşettiği bir nimettir hastalık . Bu nedenle de insanların rahatsız olmaya hakları yoktur . Tam tersine bizi desteklemeleri gerekir . Desteklenen insan da her zaman yarışa 1-0 başlar . Buna emin olabilirsiniz arkadaşlar 😉