Merhaba millet;
Ben Şeyma ÇALLI, 20 yaşındayım ki burada bulunuş durumum ne kimliğim ne yaşım, 19 yıllık otoimmün tip1 diyabetli olmam sanki:) öncelikle wauw bu yaşta nasıl? Durumlarına genel bakarsak; ilk tanıyı samsun On Dokuz Mayıs Üni. Tıp Fak.'de Dr. Murat AYDIN tarafından alan benim yaşamım aslında bir çeşit disneyland and mickey gibi:) yani.. henüz 1 yaşındayken teşhis konulduğu için diyabetimle iki kafadar, genç ve dinamik bir takım, ayrılmaz ikiliyiz aslında:) tabi teşhis aşamasında oldukça sıkıntılı durumlar olmuş-ailem için-ki o yaşta bir çocuk genelde bu şikayetlerle gittiğinde hemen diyabet teşhisi konulamamaktaymış:/ sonuç itibariyle Dr. Murat AYDIN ki kendisi benim ilk diyabet doktorum ayrıca ilk doktorum, sırdaşım, diyabet dostum olup bana ilk iğne yapmayı öğreten kişi (şuanda on dokuz mayıs üni. rektörü) ve yine aynı zamanda diyabetin ne kadar zorlu bir süreç olduğunu ve yalnızca dikkatli olarak, belki de biraz bencilce davranarak (ki benim gibi dikkat eksikliği olan biri için zor ama o zaman tek çocuk olan biri için kolay bir durum;)) diyabeti nasıl yarışın gerisinde bırakabileceğimi de öğreten kişidir. Onun yönlendirmesi üzerine kendimi Marmara Üni. Tıp. Fak.'de, burada da sırasıyla Prof. Dr. Abdullah BEREKET, Doç. Dr. Serap TURAN ve Doç. Dr. Oğuzhan DEYNELİ' nin hastası olarak buldum ki halen hastaları olarak bulunmaktayım(büyük bir kısmı hayranlık anlamında:)) aynı zamanda tek yaptığım ikiz kardeşim olan diyabetten çok tüm insanların beni sevmesini sağlamak ve benim kardeşimle iyi geçinmem değildi elbette ailemle(annem, babam ve öz kardeşim) yaşıyorum, Kartal And. Lis. bitirdim ve şimdi Marmara Üni. Atatürk Eğitim Fak. Fenbilgisi Öğrt. 3.sınıf öğrencisiyim çok ihtimal vermesem de belki de gelecek yıl mezun olacağım kim bilir kader kısmet ama tek bildiğim diyabet bu yolda beni yalnızca biraz alıngan yaptı başka bir etkisi yok:) bir komplikasyon ya da bu yaz 20 yılı devirecek olmama rağmen bir olumsuzluk yok ilk günkü gibi mutlu mesut baya baya tatlı günler geçiriyoruz:) hatta yaz okulu ihtimali olduğu için gidemeyeceğim halde kazandığım erasmus sayesinde farklı ülke hastaneleriyle bile tanışıp farklı dilde birçok yeni teknik öğrenebilecektik. Hep söylediğim gibi hayattaki olumsuzluğu yenebilmek yalnızca onu olumlulaştırabilmekle mümkün;)Sevgilerimle..
